Kimisi aşkından, kimisi bi anısından yola çıkarak, bazısı da sırf eğlencelik olsun diye hayali veya etli butlu şahıslara yazılmış onlarca güzel eser dinledik. Eserlerle ölümsüzleşen o şanslı isimler, hep bi ayrı güzel olmadılar mı? Yakında bi çoğunun hikayesini de yazıcaz burada. Şimdilik sadece; gecenin teması "Bu şarkıyı ben sana yazdım."
Başlığın sonuna nokta koymadım ya, evin kapısını açık bırakmış gibi bi his oluştu içimde.
Seyirciyle iletişimi iyi olan, sahne şovunu becerebilen grupları hep ayrı sevdik. Tabiki biz tüm fakirler olarak ortak ses; "orada olmalıydım!" şeklindeydi. Performansları sadece festivallerden seçtim. Bi sebebi yok.
Başlıyoruz;
1995 yılına gidiyoruz. Glastonbury festivali. Pulp sahnede Common People'ı söylüyor. Jarvis zaten çığırından çıkmış kalabalığa sağlı sollu kroşeler indirip 200 bin insanı etkisiz hale getiriyor. Garip figürleriyle kafa karıştırıcı olsa da biz arkadaşa şukusunu verdik.
2003 yılında bir kez daha Glastonbury'e gidiyoruz. Dünyanın en prestijli müzik festivali olması sebebiyle bi çok kez uğramayı düşünüyoruz.. Çıkan sanatçıların ücret talep edemediği festivallerden olan Glasto'da sahnede ki isim Radiohead. Hail to the Thief gibi çok tartışılan bi albüm yapıp gelmiş Thom Yorke'un ekibi. Idioteque ile giriş yaptıkları anda hiç bişeyin eskisi gibi olmayacağını hissetmiş olmalılar. Zira biz videoları karıştırırken arkadaşla sarılarak izledik. Thom Yorke'un kendinden geçmişcesine sallanması, tribal sahne ışıkları, müziğe uyumlu havai fişekler (ürün adı gibi oldu) derken festival tarihinin en sağlam performanslarından biri ortaya çıkar.
2007 yılına gidip Rock Werchter'e göz atalım. Sahnede Keane var. Somewhere Only We Know öncesi nutuk çeker seyirciyi kıvama getirir. Ter içindedir Tom Chaplin ve şarkısına başlar. Seyirciye mikrofonu uzatır ve hayvani bi görüntü oraya çıkar. Orada olmadığımız için bi kez daha seslice lanet ederiz.
1969'a kadar inip efsane festival Woodstock'a bakıyoruz. Sahnede dönemin çılgın atan gruplarından The Who.. Beatles ve Rolling Stones ile karşılaştırılan grup "My Generation" ile dönemin gençlerinin idolü haline gelir. Tüm zamanların en gürültülü müziğini icra ederler ve bi neslin beyin göçü yolunu açmış olurlar. Sahnede "ilk gitar kırma" olayı yine The Who'ya aittir. Konudan sapmadan; My Generation beklenmektedir ve tabiki çalınacaktır. Şarkı başlar, işler çığırından çıkmıştır..
Şimdilik son olarak; Nisan 16'ya dönüyoruz. Bi çok otoriteye göre son 10 yılın en iyi albümü olan The Suburbs ile ortalığı kasıp kavuran Arcade Fire sahnede. Kalabalık ne istediğini biliyo. Grup yalandan son şarkı olarak Wake Up'a giriyo. Doğrusu coşkulu binler onlardan önce giriyo şarkıya. Kısa bi süre sonra sahnenin üst kısmından onlarca balon seyircilerin üstüne atılıyo. Akabinde olanlar ise videoda;
